Woudaap!

In m'n vorige bericht had ik aangegeven dat er recent een paar leuke verrassingen waren langsgekomen in de vogelwereld, en wel in de vorm van een paar bijzondere reigers. Het wordt hoog tijd om daar eens een bericht over te plaatsen.
We kennen natuurlijk allemaal de blauwe reiger, purperreiger en grote zilverreiger. Genoemde drie soorten zijn, in ieder geval in een deel van het jaar, veel te zien in de Alblasserwaard. Er bestaan nog meer soorten reigers, maar die zijn allemaal (zeer) zeldzaam bij ons. Maar heel soms heb je het geluk dat je er zo één ziet!
Zaterdag 13 juni voeren Rik Vinke, Harm-Jan Rozendaal en ik rond zonsopkomst door de Hoge Boezem van de Nederwaard in Kinderdijk, met als doel het inventariseren van de broedvogels. Deze tellingen vinden jaarlijks een keer of negen in het broedseizoen plaats, tussen eind maart en eind juni. Op die bewuste zaterdagochtend waren we dus weer vroeg uit de veren en stapten rond 5 uur in de schouw, die we van iemand die langs het gebied woont mogen gebruiken voor onze vogeltellingen e.d. We konden het eerste uur vooral algemene soorten op papier zetten, zoals kleine karekiet en rietzanger.
Maar rond 6 uur kwam de grote verrassing! We voeren ter hoogte van rietboer Hoek, toen we opeens een zacht, diep 'wrah, wrah' hoorden, wat we direct herkenden als de roep van een heuse woudaap! De vogel riep een stuk of vijf keer, waarna het weer stil bleef. Maar genoeg om voor een vreugdexplosie onder ons vogelaars te zorgen! De schouw bleef nog maar net drijven ;). We hebben direct de hele vogelwacht en enkele mensen daarbuiten op de hoogte gesteld van deze zeer fraaie waarneming. De laatste keer dat er een woudaap gezien was in Kinderdijk is alweer negen jaar geleden, in 2006. De woudaap is één van de meest zeldzame reigers in ons land. Er worden jaarlijks nog maar hooguit 20 roepende mannetjes gehoord in Nederland. Het is ook de kleinste reigersoort, nauwelijks zo groot als een meerkoet.
Later op de dag en de daarop volgende week is de woudaap nog door vele mensen fraai gehoord en gezien.
Hieronder enkele foto's van deze fraaie reigersoort.

 

 

Op deze onderste foto is goed te zien hoe klein de woudaap (rechts op de foto) is. Links zit een waterhoen in de rietkraag. Ze zijn haast even groot!

 

En het reigergeweld hield nog niet op want in de week dat de woudaap nog te zien was werd een koereiger ontdekt in polder Blokweer, Alblasserdam! Op amper een kilometer van de woudaap verwijderd... De koereiger wordt een stuk regelmatiger dan de woudaap waargenomen in de Alblasserwaard, maar is alsnog een zeldzame gast. Een soort die meer op lijkt te rukken vanuit zuidelijke Europese landen. De koereiger is een soort mini-grote zilverreiger met ook gele veerpartijen op kop en borst. Hieronder enkele foto's van deze ook fraaie kleine reiger.



 

Drie reigersoorten vlak bij elkaar op deze onderste foto! Helemaal links staat een purperreiger, in het midden een blauwe reiger en rechts in de greppel de koereiger.

 

De koereiger liet zich langer zien dan de woudaap, namelijk een maand. En is ook door vele vogelaars bewonderd.

 

Twee erg mooie soorten zo vlak bij elkaar en tegelijkertijd! En dat dan ook nog in je 'achtertuin', zorgt ervoor dat ik met een voldaan gevoel terugkijk op het eind van het broedseizoen... :)

 

Half juli heb ik met nog vier Alblasserwaardse natuurvrienden een weekje in het prachtige natuurgebied de Weerribben in Overijssel gebivakkeerd. Ik moet daarvan nog wat foto's uitzoeken, maar ik hoop over niet al te lange tijd daar een bericht over te plaatsen.

 



Orchideeën en meer

Afgelopen meimaand heb ik zo nu en dan wat plaatjes kunnen schieten van mooie bloeiende planten. De tijd ontbrak meestal om de foto's goed uit te zoeken, laat staan hier een bericht te plaatsen, maar heb vandaag weer wat tijd kunnen vinden dus hierbij alsnog :).
In dit bericht vooral wat foto's van orchideeën. Want ook in de Alblasserwaard hebben we nog echte wilde inheemse soorten orchideeën!! Dat is vrij bijzonder, omdat in ons tegenwoordig sterk gecultiveerde land meestal geen orchideeën meer kunnen groeien. Als er dus ergens wilde orchideeën staan (met uizondering van de brede wespenorchis, die niet kieskeurig is en zelfs in tuinen en gemeenteplantsoenen voorkomt), is dat een teken dat het betreffende gebied meest een hoge natuurwaarde kent. Naast de brede wespenorchis komen in de Alblasserwaard ook de brede orchis en rietorchis voor. Die twee laatstgenoemde soorten staan in graslandjes die voedselarm zijn.
Het zijn buitengewoon fraaie planten, waar ik dan ook graag met de camera bij zit :).
Wilde orchideeën zijn meest stukken kleiner dan de (nep)orchideeën die in de vensterbank staan, maar wel veel fraaier! Oordeel zelf...

Brede orchis

Brede orchis

Brede orchis

Brede orchis. Deze foto laat een beetje zien dat je vaak nog goed moet zoeken om een orchidee te vinden, ondanks vorm en kleur. Ze komen meest niet boven de andere vegetatie uit.

Brede orchis

Gewone reigersbek, geen orchidee, maar wel een mooi plantje.

Rietorchissen en veenpluis (de witte plantjes). Dit is een typisch voorbeeld van een buitengewoon fraai grasland. Dit type grasland wordt 'blauwgrasland' genoemd, doordat er een blauwe waas over dit soort graslanden hangt van de blauwe zegge die er heel veel groeit. Blauwgraslanden zijn tegenwoordig zeer zeldzaam in Nederland. In de Alblasserwaard hebben we er nog een paar hele kleine snippers van. Boeren hebben niets aan dit soort land, omdat er geen / niet voldoende eiwitrijk gras groeit voor de koeien. Maar zeg eerlijk: dit soort graslanden zijn toch zoveel mooier dan die groene biljartlakens waar het grootste deel van de waard uit bestaat!

Rietorchis

Rietorchis

Moeraskartelblad. Deze komt vaak voor in combinatie met de rietorchis. Ook een vrij zeldzaam plantje, maar in schrale (voedselarme) (blauw)graslanden is deze fraaie soort te zien.

Moeraskartelblad

 

Tot zover dit bericht. Er gebeurt nog veel meer buiten, maar het verhaal moet niet te lang worden :). Er zijn recent een paar leuke verrassingen langsgekomen in de vogelwereld, hopelijk daarover binnenkort een nieuw bericht.

Lente barst los

Zo, dat was weer een tijd geleden, een bericht op m'n blog... Dat heeft hiermee te maken: sinds begin maart mag ik weer full-time aan het werk zijn, wat natuurlijk erg mooi is! Dat betekent tegelijkertijd dat ik hier niet meer zo heel regelmatig een bericht zal plaatsen, vandaar :).
Tweede Paasdag ben ik er weer met m'n camera op uit geweest. En geeneens zo ver, een tijdje in de achtertuin, daarna in de 'achterachtertuin', polder Blokweer.
Tot een paar weken terug kwam de lente langzaamaan op gang, maar nu schiet alles opeens de grond uit! Voor een macrofotograaf betekent dat: naar buiten, zo gauw dat kan...
Eerst dus wat rondgekeken in de achtertuin, waar de knoppen van o.a. enkele heesters opengebarsten zijn.

Rode kornoelje

Rode kornoelje

Eind vorige week heb ik een krentenboompje in de tuin gezet, op de plek waar tot dan een taxus stond. Het is een mooie soort, die erg mooie bloesem heeft. Aan het krentenboompje groeien ook eetbare bessen en in de herfst verkleurt het blad erg mooi. Nu staat 'ie nog in knop.

Krentenboompje

 

Hierna heb ik nog even polder Blokweer rondgefietst. In eerdere berichten heb ik veel bloeiende hazelaars laten zien. Op dit moment zien ze er zo uit:

 

 

Ook op een gewone vlier is van alles te bewonderen:

 



 





Ook wilgen mogen er zijn. Prachtig vind ik ze altijd! Er zijn heel veel verschillende soorten wilgen (dus niet alleen knotwilg en treurwilg... een knotwilg is meestal een schietwilg die 'geknot' is), die er allemaal weer een beetje anders uit zien, maar allemaal zijn ze mooi. Hier van één soort:

 

 

En niet alleen de knoppen van bomen en struiken barsten open, ook laag aan de grond gebeurd er van alles. Vooral de vroege lente-bloeiers als dotterbloem en klein hoefblad vallen nu op. Erg leuk waren de eerste bloeiende pinksterbloemen van dit jaar! En dat met Pasen...

Pinksterbloem

Pinksterbloem

Gewone dotterbloem

Klein hoefblad

 

Klein hoefblad

 

U/jij kan het allemaal zelf zien in de wegbermen, bovenstaande soorten zijn (vrij) algemeen.

Het kan dus weer even duren tot ik weer een bericht plaats, maar wie weet wordt er binnenkort weer eens wat bijzonders gezien, of kan ik er weer even met de camera op uit. Want in deze tijd van het jaar valt altijd wat te beleven!

 

 



Roodhalsfuut!

Voor een vogelaar is het altijd leuk om tijdens een rondje vogelen een zeldzame soort tegen te komen. Maar zeldzame soorten zijn niet voor niks zeldzaam, dus zie je ze zomaar niet! Soms is het wel een beetje te voorspellen. De kraanvogel bijvoorbeeld is, zeker bij ons in het westen, een zeldzame soort. Maar als tijdens de voorjaars- of najaarstrekperiode de wind uit de 'goede hoek' blaast, dat wil zeggen oost, kan je het zomaar treffen een overvliegend groepje kraanvogels te zien in onze Alblasserwaard!
Soms kom je ook wel eens onverwachts een zeldzame vogel tegen. Dinsdag overkwam het me toen ik een kort rondje door de polder maakte. Toen ik over de Blokweerschekade (tussen polder Blokweer en de Nederwaard) fietste, en dus al bijna thuis was, viel me een vreemde vogel op in de watergang rechts van me in de Nederwaard. Het beest zwom wat op met een meerkoet, maar was wat kleiner. Ik zag eigenlijk gelijk dat het om een 'soort fuut' ging, maar dan duidelijk niet de gewone fuut. Even dacht ik nog aan de dodaars, de kleinste uit de futenfamilie. Maar daar was 'ie weer te groot voor. Toen ik beter op de hals- en koptekening lette, en op de vrij lange rechte snavel die een gele basis had zag viel het kwartje: roodhalsfuut!! Dan sta je toch wel even te shaken! Dit is namelijk een echte zeldzaamheid in de Alblasserwaard. Dit is de 21e waarneming voor de Alblasserwaard. Het jaar dat de laatste gezien was is al weer lang geleden: 2004. De roodhalsfuut broedt in Nederland op één plek, ergens in Drenthe, met enkele broedparen. In de winter komt de soort o.a. met enkele exemplaren voor in de Delta. Zo is er heel vaak een exemplaar aanwezig bij de Brouwersdam.
Maar in de Alblasserwaard een zeldzaamheid dus! En daarom was dit een erg leuke vondst! Ik probeerde zo snel mogelijk enkele foto's te maken, want bij zo'n zeldzaamheid moet je wel bewijs hebben natuurlijk. Gelukkig zwom het beest op amper 10 meter afstand, en bleef vrij rustig. Daardoor kon ik de eerste bewijsplaatjes maken:

Roodhalsfuut

Roodhalsfuut met meerkoet

 

De vogel is al een beetje aan het kleuren naar zomerkleed. Dat is te zien aan de hals waar al een beetje (bruin)rood doorheen komt, en een aanzet van de kuif op z'n kop. Alle soorten futen zijn 's winters helemaal zwart-wit, maar zijn daarentegen in het broedseizoen prachtig gekleurd.

Nadat ik de bovenste foto op de groeps-app van de vogelwerkgroep gezet had, en daarnaast een sms stuurde naar de werkgroepleden die geen Whatts-App hebben, kwamen er al snel enkele vogelaars aanracen, zowel per auto als fiets. Gelukkig bleef de roodhalsfuut aardig op z'n plek zodat de andere toesnellende vogelaars het beest ook nog mooi konden bekijken.

 

Gisteren ben ik nog eens wezen kijken of de roodhalsfuut er nog zat. Mede omdat enkele vogelaars de vogel nog niet gezien hadden. De vogel bleek nog aanwezig. In eerste instantie was 'ie wat lastig te zien en te fotograferen, omdat ik steeds te maken had met een dikke rietkraag tussen de vogel en mij...

 

 

Maar na een tijdje zwom de vogel de rietkraag gelukkig voorbij en kon ik een paar mooie foto's van het fraaie beest maken:

 

Watergang waar de roodhalsfuut zich ophield

 

Hierna heb ik nog even bij de Nederwaard gepost, in de hoop een roerdomp te kunnen zien. Ik hoorde namelijk van bewoners dat ze op een bepaalde plek vaak een roerdomp zagen. De roerdomp heb ik helaas niet gezien, wel leuk waren twee (vrouwkleden) bruine kiekendieven die ik boven de Overwaard zag hangen. In het winterhalfjaar is de bruine kiekendief zeldzaam in de Alblasserwaard.



Bruine kiekendief boven de molens



 

 

 

Voorjaar

Wie afgelopen paar weken veel buiten geweest is heeft kunnen merken dat het voorjaar hard aan de weg timmert in ons land. De merels zijn bijvoorbeeld weer aan het zingen! Ook heggenmus en koolmees doen dapper mee aan het concert. Daar zullen de komende weken steeds meer soorten bij gaan komen. En ook de eerste grutto's zijn weer binnen de landsgrenzen, de eerste voor de Alblasserwaard is nog niet waargenomen. Dat zal waarschijnlijk volgende week gebeuren.
Maar ook laag bij de grond wordt het steeds fleuriger. Vroege bloeiers als speenkruid en groot hoefblad hebben hun kop weer boven de grond gestoken. En ook de sneeuwklokjes en krokussen zijn bijna niet te ontlopen. Kortom: weer veel te doen voor een macrofotograaf!

Sneeuwklokje

Sneeuwklokje. Dat vliegje rechts is een leuk detail voor een macrofotograaf :). Helaas was 'ie weg toen ik er dichter op wilde gaan zitten.

Krokus

Zelfde krokus, nu met tegenlicht

Een wel erg 'close' groepje krokussen

 

Als het voorjaar zich aandient wil dat natuurlijk nog niet zeggen dat de winter definitief geweken is. Vanochtend bijvoorbeeld vroor het vrij onverwachts nog behoorlijk: bijna -4. In combinatie met wat mist en rijp zorgde dat ook weer voor mooie plaatjes! Geweldig die mini-ijskunstwerken!

 

 

De krokussen bleven vanochtend wijselijk lang dicht

 

Tot slot nog een paar landschapsplaatjes. Wat was het een mooie dag! Met name 's ochtends, strakblauw.